Con respecto al IFMA, pues lo que os había contado, que nos hicieron un recibimiento por todo lo alto. Supongo que algo influiría que llegásemos 6 de golpe, porque Ivan (el compañero vasco), cuando llegó nada de nada. El caso es que allí teníamos un “petit-déjeuner” con sus croisants, zumo, cafecillo…, y toda la plana mayor: director, secretaria, jefa de asuntos internacionales y demás gaitas… Incluso nos hicieron fotos oficiales para ponerlas en algún tipo de anuario (o algo así). Mi tutora no podía enseñarme ese día mi “lugar de trabajo”, y quedamos para el lunes siguiente. Deciros que desde aquella “rendez-vous” que ya os contara, me pasé un poco por el arco del triunfo (en España por el forro de las pel…) volver a subir. Y me estoy medio acojonando, porque todos los gabachos me dicen que la tía es superestricta y tal… En fin, no iba a venir de erasmus para volverme aplicado, no? No obstante ya le escribí un correo contándole unas milongas, y que a partir de esta semana voy a ser mazo aplicado y todo eso, jejeje.
Y esto en industriales ni de coña vamos.
El resto de la jornada la pasamos visitando las zonas de los proyectos de mis compañeros, haciendo trámites…, y ya por la tarde, un chico llamado Bruno y que estuvo e erasmus en Valladolid nos acompañó y nos fue explicando un poco como iba lo de la fiesta por aquí. Era algo así como el encargado de recibirnos y enseñarnos el cotarro. De verdad que son majísimos.
P.D.: va en castellano por si Lurdes, Belén, Corina…, aquella gente que pueda no entender el gallego lee estas chorradas que cuento. Por darle un toque multicultural al blog, jejeje…, que por cierto, es increíble la de gabachos que saben chapurrear español. Ya me gustaría a mí chapurrear el francés como ellos. Clara encontró el contraataque perfecto cuando nos putean por nuestra pronunciación. Les dice: “di jarra”, y ahí los pobres palman, jeje…
5 comentarios:
Oes Zalo, unha pregunta de ignorante tecnolóxico. ¿Como fas para que as fotos que ti queres non salgan ampliadas? Porque joer, a da habitación vense ata as frangullas do pan de molde si me descoido, jejeje.. E dao outro post, a das "macicas" que non se podía ampliar..., pois eu nin flowers!!!, fíxenlle o mesmiño que ás outras.
Moi bonito todo.. A verdade é que todo Dios se aproveita da facilidade do español.. Dicíame o outro día Lea que ó pronunciarse sempre igual as letras, era moi facil de aprender, incluso podes ter unha relativa boa pronunciación.., cousa que co inglés polo carallo... Ten coña o da "J", que si que debe ser descoñecida para eles.. xa que inda non lla escoitei a ningunha correctamente. Eu pensaba que co "r" terian o mesmo problema pero non.. Lea por exemplo, mételle a todo "rr".. Unha de duas, ou pasou por Rusia a practicar español.. ou dixéronlle na escola que os franceses distínguense polo r e estiveron un cuatrimestre facendo rrrrrrr....!! pero vamos, ten moita gracia escoitar: marriposa, marrisco, merrmelada.. De todolos xeitos o que está claro é que somos un desastre cos idiomas.. recordas o que nos pasou en Irlanda co puto inglés.. que eu dixen que non sairía máis de España ata aprendelo.., e que iba a poñerme no verán.. Pois nos o fixen, e o peor é que o extranxeiro veu a min. Tivemos a visita a semana pasada do pai de Lea, e claro: "Tú padre habla español?", "No, solo francés e inglés", "ghdg!!". Máis descubrín que conversar en linguas descoñecidas non é para tanto xa que: " Do you like Coruña?", " Yes, *********** * ********" e eu dixen todo satisfeito "Ok!"
Esta ben esto de ser unha xente de mundo como somos, que case o ritmo que levamos vainos a custar entendernos entre os da propia terra, pero bueno, Rivas, sempre nos quedaré marchar por ahí de erasmus que igual funciona para vir chapurreando algún tipo de dialecto extranxeiro, non Tri?Confiamos en ti eso de que sexa posible,porque sabes que con Zalo as comparacións son odiosas.
O edificio ese non ten desperdicio, ahora que o vin vouche ir mirar as migas de pan na foto da habitación,jejejejej
Un bikiño!!
Tri, pois pa que non se amplien só lle tes que quitar a parte do código do enlace... esa que empeza por "a href=" e deixar tan so a parte "img". O da outra foto non lle sei :(
Fran... pois eu metinme nunhas clases de pronunciación de inglés... e si que e chungo: A ver poñede a lingua morta no fondo da boca, e agora movedea cara diante para pronunciar a "i"... e agora en círculos.. atras adiante atras adiante...
Juajua..
Eu fago coma pili... voume mirar as frangullas de pa.
Pois o das clases de pronunciación teñen pinta de ser útiles para outras cousas.., e logo que aprendan elas español.. juajua!!!
Por certo.. A primeira semana, canto estiveron as amigas de Lea no piso de botellón preguntáronme como soa o francés en España. Jeje..! Menudo compromiso! Dixenlles que soaba moi suave.. Dende logo evitei o típico comentario: "O francés e o italiano son as linguas dos maricóns". Dende logo o programa Erasmus non so serve para aprender idionas e "crear" lazos entre europeos.., tamén é unha magnífica escola diplomática..
Publicar un comentario