Recepción Erasmus

Esta semana foi de recepción oficial dos estudiantes erasmus na cidade. Teóricamente hai uns 5000 creo, aínda que ás veces dame que só saímos os españoles e tropa de gabachos do IFMA. Pois ben, o luns xuntábannos en grupos de cinco, primeiramente nunha comida para que nos coñecésemos e logo había probas pola cidade, en plan “gincana” (ou como se escriba). Desgraciadamente para nós, a gabacha do grelo profe de français, non nos deixou a xornada libre, e xusto despois da comilona e de coñecer aos nosos compis, pois tivemos que pirar para o IFMA, perdéndonos a parte digamos máis lúdica-deportiva da xornada. Teóricamente os grupos eran o máis multiculturais posibles, para non mezclar a dous espagnolos ou cousas así. O que resulta curioso é que chinos, japos…, e peña de ollos rasgaos en xeral, como hai tantos, nalgúns grupos non quedaba outra que repetir, e dende logo non había un só grupo no que non houbese un. E tendo en conta o que contan os “corresponsales” de USA e Australia…, bufff, ¡¡¡canto chino hai por aí Dios!!! A min tocoume coas seguintes individuas (corto e pego do pdf, pa que vexades que nombres tan fáciles de recordar):

KOCH Ewa. Polonaise
PHELAN Niamh. Irlandais
YUAN Yuan. Chinoise
ZABILKOVA Kvetoslava. Tchèque

Bueno, realmente son bastante fáciles comparados con outros, menos o da checa, pero é que era a única simpática e da única que me quedei co número. As outras aparte de callos (a checa moito tampouco vale) eran autistas aínda enriba.

Cando baixamos de clase, fumos directamente deixar as cousas pola resi, e logo fumos ata o concello, onde se repartían os premios, según puntuacións desas probas que nós non fixemos. Aquí mellor déixovos unhas fotillos de como molaba a sala onde meteron a uns centos de orgasmus. E logo os camaretas de pajarita a servir o champán, e pinchos…

E despois desto, autobuses e para unha especie de pub onde ceamos outra vez de clocló, e en canto rematamos, levantaron o catering, baixaron luces, e fiestuki. Joer, que son a leche, xa podían desviar en Vigo algúns cartos de sobornos urbanísticos para facerlle algunha fiestecilla e comilona aos guiris que veñen a pasar o ano. Porque a todo esto, a inscripción valía 2 miserables euros, que a nós en particular, pagóunolos o IFMA e inscribíronnos eles xa antes de que chegasemos aquí. Vamos, más cómodos imposible.

E bueno, esto non ven a conto do tema este, pero pa que vexades o que vos dicía o outro día, que aquí á peña, a F1, lla pela batante. Pedímoslle que nos puxeran a carreira e portáronse, pero vedes que a "aficción" se reducía a pouco máis de media ducia de españolos resacosos vendo ó garrulo do negro ingés comerse a curva ;) Ó final todos contentísimos co resultado, como diría a Saborido: "humildá pa todos" Ei Visen, tarás contento eh??????????