Outra de festas

Parece que fai quince días que me viñen para aquí, e ¡¡manda carallo!!, en pouco máis dunha semana xa volvo a España. Pois sí que pasan rápidas estas experiencias. A verdade é que tempo tampouco é que teña demasiado para escribir no blog, pero é que total non sabería moi ben que poñer que non sexan festas, jejeje…, lémbrome cando líamos a “Misiva germana”, que cada semana eran fotos de botellas e borracheras interminables tamén, este ano xa non ten esa bicoca jeje…

Aquí os colgados estes do IFMA fixeron haberá unhas 3 semanas a soirée regions, que ven sendo algo así coma o San Pepe de alá. Montaban uns stands e a peña levaba comida e bebida propia das súas rexións. Evidentemente os españoles fixemos un bo lote de tortillas, dous “caldeiros” de sangría, e algunha cousilla máis. Pero vamos, que se tajan moitísimo, e os destrozos-suciedade son similares a un san teleco ou san pepe. De feito pecháronlles a especie de cafeta que teñen aquí (manéxana os estudiantes, non é como alá) durante 15 días.

Outra grandísima festa foi o cumpleanos do Felipe, un chorvo de Pozo Blanco (Andalucía) que é un personaje de carallo tamén.

E onte sí que a armamos, bueno, armáronnola mellor dito. Ibamos a facer botellón no piso de Alex e Eli (unha parella de Andaluces tamén), pero por eso de non lle botar a casa abaixo, decidimos facela na resi mellor, para que puideran vir os franceses, italianos, checas, irlandesas…., e joer, que guarras as irlandesas, aparte de que tiraron bebida a mazo polo chan, e non eran moi propicias a limpala…, ó final unha pillouse unha moña…, en fin, posiblemente lle dese un baixón de tensión ou algo, porque aparentemente estaba ben, e dez minutos máis tarde atopárona semiinconsciente tirada no baño (suponse que foi intentar vomitar). O caso é que o despliegue mediático foi a ostia, moita peña histérica (as “amigas” un tanto imbéciles que ata a querían meter nun taxi para a casa e fiesta), e como dato cultural, dicir que aquí se chama para case todo aos pompiers (bomberos) en vez da típica ambulancia. En fin, que menos mal que os que están na recepción polas noites os fins de semana son enrollados, sinón podíannos botar unha boa bronca.

Pois nada, que mellor poñer algunhas fotos, que sempre ilustran máis que mil palabras.

Cumple de Felipe. Dende logo non levaban rioja eses caldeiros ;)

O anfitrión.

En fin, sin comentarios, a típica foto que ao día seguinte dis ti, "carallo, pero estaba tan mal..." Pero que conste que para ser autofoto evidentemente tiña pulso aínda jejeje...

Pos eso, o "san pepe" de aquí. E non, no é carnaval, pero aquí á peña ás veces dáselle por salir de forma "peculiar". De fetio había uns con roupa de augas e botas de goma, vamos coma para ir á seca. E o pobre rapaz da silla que estaba cocido coma un pulpo a eso das 5 da mañá, e van uns "colegas" e non lle tiran un caldeiro de auga por riba. Despois díxome ó día seguinte que pasou moitísimo frío indo para a casa, non te jode, con -3 ou -4 baixo cero, eu iba po hostpital cunha pulmonía.

Esta é nunha crepería a hostia de chula, que non todo vai ser cocerse!!, aínda que bueno, aquí tamén se lle daba ao viño a verdade. A Carola (a alemana) dándome explicacións gramaticales nunha servilleta.

Retorno de Marcos da boda en España, e que mellor ocasión para convidar aos gabachos a comida típica galega.

Ei Zalo, aquí tamén se xoga a "cochinadas" desas. Si tocaba o vaso bebias un sorbo creo, e si "encestabas" bebías o vaso enteiro.

Cumple de jamonas españolas. Sobran comentarios.

É Pili, e non pensedes mal, que xa vos vexo, e ademáis a rapaza tamén ten churri. Só é pa darvos envidia pa que me veñades a visitar ;)

Impresionantísima pota que nos atopamos un día voltando para a casa. Supuxemos que sería dende a ventana dalgún piso, pero joer, era moita pota de dios. E ao audi..., non sei eu que tal lle sentaría á pintura eses ácidos....

Festa en casa de Tibo, un dos Franceses que máis nos acolleu nas primeiras semanas. Viven 4 nunha casa, e normalmente montan festas xeitosas.

Este sábado antes de que as irlandesas o emporcallaran todo e que a montaran.

Pero a pesar de todo, os españoles sempre deixamos todo impoluto. Tiñades que ver como a chusmilla multicultural (negratas, chinos...) deixa a cociña por exemplo. E non é rajar nin ser racista nin chorradas, é a puta verdade, hai moito guarro por aquí.

Pois creo que xa chegan de fotos por hoxe. Para o seguinte post, algo máis cultural. Prometido.

ACTUALIZACIÓN:

Sodes a cona xente, poño unhas fotos de coña e xa sacándolle puntilla. E logo seica estou tan delgado??, arredemo, aínda vai parecer que fago a dieta do cucurucho....., jaja..., nada máis lonxe da realidade. Ai a miña Sariña que tranquila que pode estar comigo!! Pois nada, que en Nadal prometo engordar outra vez.

Da cena xa que o Mora se ofrece voluntario, pois queda encargado de organizala. Eu en principio non podo facer proxección de cando me virá ben, pero malo será, esperemos que non me desehereden despois de botar 3 meses fora, e chegar e pirar por aí de "paseo". Pois eso, contade comigo para calquer día deses, e supoño que a Sara e algunhas amigas cotillas que ten por aí igual se apuntan eh??

Ilsiña, vese que o Che estudiou ben o manual do bo marido, juas,,juas... Eu estou incluso pensando en non ir a Lyon este finde, asique de velos nin de coña claro. Joer, unha furgalla de 9, coma co "ran" nos vellos tempos, pero menos consumo (aínda que co precio de agora a pasta será a mesma, jeje..)

Ah, e Rivas, despois de Irlanda crees que necesito opinar algo + delas?? juas, juas... Pero sí, según escoito de "rumores" son algo porcas e "porcas", as comillas dá igual onde as poñas, jeje..., pero que hai de todo coma en tódolos sitios, non se pode xeralizar.

Mora, non empecemos a falar do que come cada quen que igual a armamos coma a última vez jeje.. ;)

Como vos coñezo coma se vos parise, xa me lembrei de tomar varios ángulos para tervos contentos, jeje..

Ginebra-Berlín-Lyon

Desta volta vai un só de fotos, unha porque non teño moito tempo, e outra porque agora mesmo non sabería por onde empezar para poder resumir esta viaxe.

Recentemente escoitei que elexiron a unha galega para presidenta do parlamento dun dos cantóns suízos (o análogo as nosas autonomías creo). Neste país moitísima xente falaba español, e algún que outro galego tamén atopamos.

Non me lembro dos datos, pero creo que o chorrito do grelo alcanzaba uns 200 metros, e 1 MW de potencia, que non é pouco. Desarrollo sostible non será, pero molar mola mazo. Molaría para un problema de máquinas hidráulicas, jejeje...

Visita turística-cultural por suposto. Velaí o primeiro microscopio electrónico.

Monumento chorras que mola mazo (fixádevos que lle falta unha pata).

Sede das Nacións Unidas, como podedes ver.

Foto chorras pero simpática non?? Di máis ou menos que non lles boten de comer, que son perfectamente capaces de alimentarse por sí mesmos. E a rata é a que o aproveita. Quedádevos coa traducción de jejeje... "hin,hin,hin..."

Travesía en barco. A última da temporada por certo.

Porta de Brandeburgo, en Berlín. Por onde entrou Napoleón..., desto o Rivas sabe + ca min fijo.

O muro, que o chungo era a zona "de la muerte" que había no medio dos dous muros, porque a verdade calquera narco galego ten un pedazo de muro que lle daría a risa ver este, jejeje...

Contraste entre edificio histórico e ao fondo a "Berliner Fernsehturm".

Parlamento (Reichstag).

Vista dos Alpes no voo Berlín-Lyon. Entereime que o dos aparellos electrónicos é só mentras despegas e aterrizas, ou polo menos había un chorvo co portátil e as azafatas non lle dixeron nada, asique...

Lyon Vieille (viejo). Ao fondo a basílica de Notre Dame de Fourvière, e á dereita unha torreta de telecomunicacións de aceiro. Moi gallego o contraste, jeje... Cando visitamos a basílica estaban dando misa, e mentras facía algunhas fotillos aínda a escoitei uns 5 minutos, en francés por suposto.

Toma tarro de nutella, eh Rivas?? tiñas que estar aquí, jejeje..., que por certo, misión imposible atopar nocilla, aquí ten o monopolio.

Ruinas romanas. Seica hai mazo túneles pola cidade, pero non houbo tempo para velo todo.

Nunha feira do chocolate, ummmm... Foto facendo o gañán con..., non sei que coño representaban as chorvas, pero é simpática.

Bueno, creo que xa chega para facer un pequeno resumo da viaxe. Menos mal que aquí no IFMA a wifi tira de medo, si non pa subir todo esto....

Por certo, pillei hai 15 días a típica minigripe-trancazo. E nada, coma me pasara hai dous anos en Vigo, ó castigar o corpo sin deixar que se recupere..., nunca estou mal, pero nunca estou ben tampouco. Pero o que mola é que aquí teñen médico no campus, e na, víñenme hoxe, e xa me deron unhas drogas no momento. E unha receta pa unhas pirulas na farmacia pa que as tome 3 días. No fondo é igual que alá, só que ao ser en francés a conversa aínda é máis curta antes de que che de os medicamentos, jejeje..., é igual que automedicarse pero coa conciencia tranquila, juas, juas...

Barreiras idiomáticas

Como prometín antes de marchar, aí van unhas situacións simpáticas por mor da puta pronunciación:

Situación 1: Marta máis eu negociando coa “japa” o de compartir a wifi, e mentras a tía nos fedellaba na IP ou sabe dios en que, típica conversa de cortesía na que a chorva nos preguntaba que de onde eramos. Nesto, que Marta entende que como nos chamamos, e dille o nome. E claro, a “japa” en plan…, “ah, “Malta”, oui, oui…” pensando evidentemente no país, e non no mome. Haberá que probar a dicirlle a unha japa que diga “jarra”, juas, juas…

Situación 2: Un día calquera imos a unha festa duns amigos duns amigos…, total, típico piso ruinoso onde a quen coñecíamos era a uns italianos que lle tocaran na jincana con Marcos (ou algo así). O piso estaba a tomar por culo. Chegamos, mazo xente no piso mazo ruinoso (o de Álvaro era hotel 5 estrelas ao lado deso), e a presentarse e todo o protocolo. Nesto que está o Trigo falando cun grupo hetereoxéneo de rapazas (italiana, checa, alemana…, e unha francesa), e por suposto o que máis ou menos xa sabía dicir: que veño de tal sitio, estudiamos tal cousa en tal universidad… E nesto pregúntanme que como cheguei alí. E claro, o Trigo, sin despeinarse e situado no contexto da conversa, empeza a dicir que en avión ata París…, e antes de dicir que en tren ata Clermont, a peña partíndose a caixa. Resulta que se referían dende a resiencia ata o piso (lembremos que estaba a tomar por culo). Entón aclaro que en tranvía e todos nos rimos un pouco máis, a excepción da hijaputa da francesa, que se rieu unha media hora máis, e desgraciadamente para ela, era a máis fea con diferencia. Se siente!!

Situación 3: Entrando no albergue en Lyon, sale un fulano, ábrenos a porta, dicimos “merci” (gracias), e o chorvo respóndenos “de nada”. E bueno, a de veces que sin abrir siquiera a boca xa nos preguntan si somos españoles.

Situación 4: Para os que vos lembrades de Irlanda. TAMÉN AQUÍ ME PREGUNTARON SI ERA POLACO!!!!!!!!! (#ϋαχччح)

Vocabulario básico:

Vite = rápido; Bite = polla (a B pronúnciase distinto da V). Lección que normalmente as tías aprenden nas primeiras conversas ;)

chatte = gata; chatte = coño (cambian gatos por coellos)

baiser = beso; baiser = follar

moule = mejillón; moule = “vulva” (en español tamén parecido non??)

……………………….

E por eso de que un post sin fotos non cunde tanto, aí van algunhas:

"Tríplex ruinoso". Cando estaba cheo de xente creo que todos nos acordamos daquel fundimento nunha discoteca por Israel, glups!!!! Menos mal que a madeira é ben flexible.


Festa gastronómica no IFMA

A que o fulano da esquerda é "un cuadriño" do Hamilton, non?

Esta foto coméntase sola penso eu....

Recepción Erasmus

Esta semana foi de recepción oficial dos estudiantes erasmus na cidade. Teóricamente hai uns 5000 creo, aínda que ás veces dame que só saímos os españoles e tropa de gabachos do IFMA. Pois ben, o luns xuntábannos en grupos de cinco, primeiramente nunha comida para que nos coñecésemos e logo había probas pola cidade, en plan “gincana” (ou como se escriba). Desgraciadamente para nós, a gabacha do grelo profe de français, non nos deixou a xornada libre, e xusto despois da comilona e de coñecer aos nosos compis, pois tivemos que pirar para o IFMA, perdéndonos a parte digamos máis lúdica-deportiva da xornada. Teóricamente os grupos eran o máis multiculturais posibles, para non mezclar a dous espagnolos ou cousas así. O que resulta curioso é que chinos, japos…, e peña de ollos rasgaos en xeral, como hai tantos, nalgúns grupos non quedaba outra que repetir, e dende logo non había un só grupo no que non houbese un. E tendo en conta o que contan os “corresponsales” de USA e Australia…, bufff, ¡¡¡canto chino hai por aí Dios!!! A min tocoume coas seguintes individuas (corto e pego do pdf, pa que vexades que nombres tan fáciles de recordar):

KOCH Ewa. Polonaise
PHELAN Niamh. Irlandais
YUAN Yuan. Chinoise
ZABILKOVA Kvetoslava. Tchèque

Bueno, realmente son bastante fáciles comparados con outros, menos o da checa, pero é que era a única simpática e da única que me quedei co número. As outras aparte de callos (a checa moito tampouco vale) eran autistas aínda enriba.

Cando baixamos de clase, fumos directamente deixar as cousas pola resi, e logo fumos ata o concello, onde se repartían os premios, según puntuacións desas probas que nós non fixemos. Aquí mellor déixovos unhas fotillos de como molaba a sala onde meteron a uns centos de orgasmus. E logo os camaretas de pajarita a servir o champán, e pinchos…

E despois desto, autobuses e para unha especie de pub onde ceamos outra vez de clocló, e en canto rematamos, levantaron o catering, baixaron luces, e fiestuki. Joer, que son a leche, xa podían desviar en Vigo algúns cartos de sobornos urbanísticos para facerlle algunha fiestecilla e comilona aos guiris que veñen a pasar o ano. Porque a todo esto, a inscripción valía 2 miserables euros, que a nós en particular, pagóunolos o IFMA e inscribíronnos eles xa antes de que chegasemos aquí. Vamos, más cómodos imposible.

E bueno, esto non ven a conto do tema este, pero pa que vexades o que vos dicía o outro día, que aquí á peña, a F1, lla pela batante. Pedímoslle que nos puxeran a carreira e portáronse, pero vedes que a "aficción" se reducía a pouco máis de media ducia de españolos resacosos vendo ó garrulo do negro ingés comerse a curva ;) Ó final todos contentísimos co resultado, como diría a Saborido: "humildá pa todos" Ei Visen, tarás contento eh??????????

Deportes gabachos.

Pues por aquí lo más de lo más de los deportes parece ser que es el rugby, el baloncesto, y luego sí que ya viene el fútbol. Por lo menos en la ciudad lo que más hay son campos de rugby. Clara es bastante aficionada a la fórmula 1, pero desgraciadamente aquí se la pela bastante. Nos dicen que el año pasado cuando pisaba fuerte Renault aún bueno, y que por lo de Shumacher (como se escriba), que también algo, pero que este año se la pela de lo lindo. Y la verdad es que a mí el Alonso ya sabéis que me da bastante por saco, pero este año la verdad, lo prefiero a un negro e inglés!!, cosas de prejuicios, ya se sabe.

Pues lo que os decía del rugby. Hace dos sábados se jugaba esta nación su pase a semifinales contra Nueva Zelanda (copa del mundo supongo). Pusieron una pantalla gigante en la Place Jaude (el centro digamos), y allí se montó, porque aunque iban perdiendo remontaron de lo lindo.

Pase a semifinales, todos contentos.

Pero desgraciadamente este sábado se jugaron la semifinal contra Inglaterra, y aquí al contrario, iban ganando, pero al final la cagaron. Me enteré por ejemplo que cada vez que pasan la pelotita por entre la “H” la puntuación es distinta a si hacen una carrera... Para más información se agradece un comentario reglamentario del profesor de actividades físico-deportivas (aquí les llaman professeur de la gymnastique). Je, je…, me lo acabo de inventar, mañana pregunto si me acuerdo.

Eliminados, ¡pobriños! ;)

Pues a lo que iba, que la cagaron, y perdieron contra los ingleses. Lo chungo para nosotros fue que hubo menos fiesta claro, pero vamos, por lo demás, a mi plin. Eso sí, era muy triste ver a algunos allí llorando y todos desconsolados… Nosotros les decíamos que en España estamos de lo más acostumbrados y que ya nos la resoplaban esas cosas, que estaban mal acostumbrados y todo eso, jejeje… También había uno que decía que le daba igual, que el quería que ganase Argentina (otro semifinalista), en fin, me parece que este era un gabacho de “rh” dudoso, jejeje…

Españolas de "rh" dudoso, jejeje...

Eso sí, sin duda lo más impresionante fue ver 15 minutos después de finalizar el partido, a un escuadrón de la limpieza dejar niquelada la plaza. Operarios con esos aparatos que lanzan viento juntando toda la mierda para el centro, y luego 5 “camioncetes” de eses aspiradores y fregona cerrando área hasta que quedó todo limpito, no sin el toque final con otro camioncete que regaba a presión. En fin, como diría Richi, nos llevan años de ventaja.

También os dejo unas fotillos de una “fiesta española” que les hicimos. Lo típico, tortillas…, pero claro, hacer tortillas con una mierda de ingredientes, en una mierda de cocina común…, pero se hizo lo que se pudo. Ese día probé el ron con sangría (“bebida del palo”) que trajo un colega y dijo que estaba buenísimo, pero otro día probaría coñac con menta!!!, , y estoy seguro de que aún se podrá caer más bajo, jejeje…