Et finalement le jour craint est arrivé. J’ai déjà fait ma soutenance. Je pense que ça n’a pas été très bien, mais pas mal. Les professeurs: ma tutrice, son mari et Caroline Besse. Le « fan club », les ifmalienses, plus Henry et Felipe. Dommage de l’absence de Ivan. Je dois remercier a tous par apporter son soutien à moi.
Bueno xente, despois dunha semana larga na que fixemos 2800 km, nos deron un pequeno toque por detrás e tivemos que cambiar o coche (porque non pechaba o maletero, non pasou nada grave nin moito menos), pois foi chegar e pecharse na habita a currar coma un mamón para rematar de redactar o proxecto. E finalmente hoxe fixen a presentación, quitándome así un peso de enriba. Bueno, relamente ímolo imprimir luns porque a titora así corrixeume as miñas infinitas faltas, e depaso podo ter algo máis de tempo para currarme unha portada molona, índice, agradecimientos, anexos e todo eso. Viva a flexibilidade do erasmus, jajaja...
Por suposto hai vídeo, pero faltaría máis que colgase semellante suplicio. Según a peña que o fixen de puta madre. Pero bueno, eu vendo o vídeo e as miñas múltiples patadas á fonética, deixaríao en aceptable, jejeje... O que sí é verdade é que ía moito máis acojonado onte pola noite que do que estaba hoxe no momento.